Powered by jointab: info@jointab.ir
 
 

زهره Venus


زهره دومین سیاره از سمت خورشید است ، زهره هر 224.7 روز زمینی یک بار به دور خوشید می گردد و هیچ ماه طبیعی ندارد. بعد از ماه زمین ، درخشنده ترین شی در آسمان با مگنیتود 4.6- می باشد یعنی به راحتی در آسمان دیده می شود. به این دلیل که زهره در مدار داخلی تری نسبت به زمین قرار دارد ، نزدیک به خورشید در هنگام طلوع و غروب خورشید  و یا در اوایل شب و نزدیک سحر  و با حداکئر 48.7 درجه اختلاف با خورشید دیده می شود. 

زهره سیاره سخره ای و تقریبا اندازه زمین است به همین علت به آن خواهر زمین نیز گفته می شود. اما بسیار با زمین متفاوت است . زهره اتمسفر بسیار فشرده ای دارد که 96% از دی اکسید کربن تشکیل شده است و فشاری 92 برابر فشار اتمسفر زمین دارد. دمای زهره به 735 درجه کلوین یعنی 462 درجه سانتی گراد می رسد ، که به نسبت فاصله زهره داغترین سیاره سامانه خورشیدی است ، حتی گرم تر از عطارد.

ابر های اسید سولفوریک اجازه نمیدهند که از فضا سطح زهره نمایان باشد به همین دلیل ما از فضا زهره را به صورت کدر و مات می بینیم. همچنین زهره از نظر زمین شناسی بسیار فعال است.

معموریت های بسیاری برای بازدید و تحقیق از زهره انجام شد. که درمیان آنها تعدادی شکست خوردند و تعدادی با موفقیت همراه بودند که برخی از معمورت های موفق برنامه ویرنا از شوروی و pioneer و مجلان از آمریکا بودند.

برنامه verena ( ویرنا ) مجموعه ای از کاوشگران فضایی بود که توسط شوروی میان سال های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۴ برنامه ریزی شد که اطلاعاتی را از سطح سیاره زهره تهیه کند. در مجموع ۱۰ کاوشگر ویرنا با موفقیت بر سطح زهره فرود آمدند و اطلاعاتی از سطح این سیاره مخابره کردند . همچنین ۱۳ کاوشگر ویرنا با موفقیت اطلاعاتی را از اتمسفر این سیاره مخابره کردند. این کاوشگران به دلیل شرایط بسیار بد سیاره زهره میان ۲۳ دقیقه تا ۲ ساعت توانستند بر سطح این سیاره سالم بمانند ولی به سرعت از بین رفتند.

برنامه Prioneer : در این برنامه ها ناسا کاوشگرانی به سیارات مختلف منظومه خورشیدی میفرستاد که یکی از آنها Pioneer Venus Project بود. در این برنامه ناسا در سال ۱۹۷۸ دو سفینه به زهره فرستاد یک مدار گرد و یک کاوشگر چندتایی. در ۴ دسامبر ۱۹۷۸ این مدارگرد در مدار زهره قرار گرفت و تا سال ۱۹۹۲ به مخابره اطلاعات از اتمسفر زهره ادامه داد. در همان سال های ۱۹۷۸ در ۹ دسامبر کاوشگر چند تایی وارد اتمسفر شد که شامل ۴ کاوشگر دیگر می شد. این ۴ کاوشگر هر یک هنگام کاهش ارتفاع اطلاعاتی را مخابره می کردند. که فقط یکی از آنها با موفقیت فرود آمد و فقط بیش از یک ساعت دوام آورد و در آن هنگام اطلاعاتی از سطح این سیاره را به خانه مخابره کرد.

برنامه مجلان : در سال ۱۹۸۹ کاوشگر مجلان که یک ماهواره با وزن ۱۰۳۵ کیلوگرم بود ربات نقشه برداری راداری بود که معموریت داشت سطح زهره را نقشه برداری کند و امواج گرانشی آن را اندازه بگیرد.

مطالب تصادفی